Alsof ik mijn nieuwe superpower had ontdekt. Energetisch reizen deed ik al maar dit was next level.
Ik kwam erachter dat ik zo gemakkelijk kon reizen dat ik binnen no time overal op de wereld aanwezig kon zijn en zelfs op de fiets een reisje naar Iran kon maken om daar energetisch werk te doen. Geweldig! Dit was de vrijheid die ik zo zocht, vrij fladderen over de wereld en doen wat ik het liefste wil. Het feit was helaas wel dat ik de afgelopen weken meer buiten dan in mijn lijf leefde. Ik werd steeds lichter en was al in Parijs aan het werk als ik er alleen maar aan dacht. Ook voelde ik me zwak en mijn hyperventilatie nam toe. Mijn lichaam gaf duidelijke signalen en schreeuwde om aandacht. 'Ga uit de weg en laat ons het werk doen'.
De afgelopen maanden is er zoveel gebeurd, zoveel boven gekomen, losgelaten, ontgift, getransformeerd en geopend, dat mijn lichaam het niet meer bij kan benen. Een valkuil van vele lichtwerkers, er is zoveel ontwikkeling en er wordt met zulke hoge energieën gewerkt dat er een stevige tegenbeweging nodig is. Rust, inegratietijd, lichaamswerk en gronding, zodat het lichaam niet op brandt. Zonder verankering raakt je systeem gemakkelijk overbelast.
Ik besef me nu dat mijn kanalen de afgelopen weken verder zijn geopend. Alsof mijn blikveld is vergroot en het bereik van mijn antenne is toegenomen. Prachtig natuurlijk en vanuit mijn overweldigende enthousiasme zei ik JA en wilde ik alleen maar gaan. Ja tegen Parijs, ja tegen londen, ja tegen de himalaya, ja tegen mijn missie. Zoveel te ervaren, zoveel te doen.
Maar zonder gezond lichaam kan ik mijn missie helemaal niet leven. Zonder lichaam ben ik enkel energie en daar heb ik deze keer juist niet voor gekozen. Dus pas op de plaats, vertragen en luisteren naar wat mijn lijf me te vertellen heeft, waar het behoefte aan heeft.
En dus heb ik geluisterd, hoe verdrietig en pijnlijk ook. Ik ben niet naar Parijs gegaan... Ik ga voor rust en begrijp dat mijn energie hier op aarde nog krachtiger zal zijn als het volledig belichaamd is in dit prachtige, speciaal voor deze missie ontworpen, lijf.
En in plaats van Parijs zit ik op een hotelkamer in Driebergen, 30 minuten fietsen van mijn huis, om te zakken, te zijn en te zorgen. Om ja te zeggen tegen het aardse leven, mijn lichaam en mijn gezin. Zij houden me op de grond, zij zijn mijn anker.
De volgende fysieke reis zal Glastonbury zijn, een plek van zachte, vrouwelijke energie waar ik nog meer kan zijn in mezelf. En verankerd in mijn lijf zal ik Parijs binnenkort energetisch bezoeken om te kijken wat ik daar kan doen. We gaan naar een nieuwe wereld met nieuwe mogelijkheden en een nieuwe vorm van reizen hoort hier ook bij, met het lichaam op nummer 1.
Reactie plaatsen
Reacties